Türkçe
Okul Zorbalığıyla Baş Eden Çocuklar İçin Ev–Okul İş Birliği
“Benim Çocuğum Güçlü Ama Yalnız Kalmamalı”
“Ben hallederim” dedi.
Ama gözleri öyle demiyordu.
Okuldan geldiğinde suskundu. Sorunca geçiştirdi. Sonra bir gün patladı:
“Onlar hep benimle dalga geçiyor.”
O an şunu fark ettim:
Zorbalık yaşayan bir çocuk sadece arkadaşlarıyla değil, yalnızlıkla da mücadele ediyor. Ve bu mücadelede ne ev tek başına yeterli, ne de okul.
Zorbalık Sadece Okulda Yaşanmaz, Etkisi Eve Taşınır
Uzmanlar zorbalığı şöyle tanımlıyor:
Güç dengesizliği olmayan, tekrar eden ve bilinçli zarar verme davranışı.
Ama evde yaşadığımız şey tanımdan çok daha fazlası:
Ani öfke patlamaları
İçine kapanma
Kendini savunurken aşırı tepkiler
“Kimse beni sevmiyor” cümleleri
Bu noktada çocuğun ihtiyacı olan şey şudur:
Ailem yanımda
Ev–Okul İş Birliği Neden Bu Kadar Önemli?
Çocuklar şunu çok çabuk hisseder:
Ev başka söylüyor
Okul başka davranıyor
Bu da çocuğun kafasını karıştırıyor ve güvenini sarsıyor.
Ev–okul iş birliği olduğunda ise çocuk:
Suçlu hissetmez
Yalnız olmadığını bilir
Kendini koruma becerisi geliştirir
Evde Ne Yapabiliriz? (Okulla El Ele)
1️⃣ Önce Dinle, Sonra Harekete Geç
Okula koşmadan önce çocuğu dinlemek çok önemli.
“Ne oldu?” yerine
“Bunu yaşamak çok zor olmalı” demek
Çözüm vermeden önce duygusunu kabul etmek
Uzmanlar bu aşamayı “duygusal güven inşası” olarak tanımlar.
2️⃣ Okulla Görüşmeye “Şikâyet” Değil, “İş Birliği” Diliyle Gitmek
Rehber öğretmenle ya da sınıf öğretmeniyle görüşürken şu yaklaşım çok etkili oluyor:
❌ “Sınıfta zorbalık var, siz ilgilenmiyorsunuz”
✅ “Çocuğumun okulda kendini güvende hissetmesi için birlikte ne yapabiliriz?”
Bu dil, savunmayı değil çözümü başlatır.
3️⃣ Okulda Çocuktan Ne Beklendiği Net Olmalı
Çocuk bazen şunu bilemez:
Görmezden mi gelmeli?
Sözel karşılık mı vermeli?
Kime, ne zaman gitmeli?
Okul ve ev aynı mesajı vermeli:
“Şu durumda öğretmene gitmen doğru”
“Şu sözleri kullanabilirsin”
“Şiddet her zaman durdurulmalı”
Tutarlılık çocuğun güvenini artırır.
4️⃣ Çocuğu “Mağdur” Kimliğine Hapsetmemek
Zorbalık yaşayan çocuklar bazen sadece “korunan” konumunda kalır.;
Oysa güçlenmeye ihtiyaçları vardır.
Ev–okul birlikte şunları desteklemeli:
Sosyal beceri çalışmaları
Güçlü olduğu alanların görünür kılınması
Grup çalışmaları, sorumluluklar
Uzmanlara göre bu, çocuğun “ben de değerliyim” algısını onarır.
5️⃣ Süreci Takip Etmek, Tek Görüşmeyle Bırakmamak
Bir görüşme her şeyi çözmez.
Okulla belirli aralıklarla iletişim
Çocuğa “halen buradayız” mesajı
Küçük ilerlemelerin fark edilmesi
Bu, çocuğun yalnız kalmadığını hissetmesini sağlar.
Anne-Baba Olarak Kendimize Hatırlatmamız Gerekenler
Zorbalık çocuğun suçu değildir
“Dayanıklı olsun” demek, yalnız bırakmak değildir ama yerine geçmez
Güçlü çocuk, destek alan çocuktur
Bazen en iyileştirici cümle şudur:
“Bunu tek başına çözmek zorunda değilsin.”
Okul zorbalığına karşı en güçlü kalkan; aynı tarafta duran ev ve okuldur.
Çocuk, yetişkinlerin el ele verdiğini gördüğünde şunu öğrenir:
Hak aramak ayıp değildir
Yardım istemek güçsüzlük değildir
Ben değerliyim
Ve belki de en önemlisi:
Ben yalnız değilim.
Özlem Ersül
ICF Yaşam ve İlişki Koçu